Κείμενο λόγου για την κατάρρευση της δημόσιας δωρεάν υγείας
Την ώρα που ο κρατικός ολοκληρωτισμός βαθαίνει, η κοινωνική, οικονομική και πολιτική κρίση που βιώνουμε εντείνεται συνεχώς. Η επίθεση της κυριαρχίας στο σώμα της κοινωνικής βάσης εκφράζεται πλέον με διάφορους τρόπους, με πιο σημαντική την οικονομική της εξουθένωση, με αποτέλεσμα τη στέρηση βασικών κοινωνικών αγαθών. Η παιδεία, η στέγαση, η σίτιση και η εν γένει αξιοπρεπής διαβίωση πλήττονται ολοένα και περισσότερο ως άμεσο αποτέλεσμα της ακρίβειας που επιβάλλεται στους από τα κάτω για την εξυπηρέτηση των αναγκών του αδηφάγου καπιταλιστικού συστήματος.
Η κοινωνική πλειοψηφία ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ καθημερινά η εργασιακή εκμετάλλευση, οι εργατικές δολοφονίες και η γενικότερη επισφάλεια οξύνονται ως απόρροια μιας σειράς αντεργατικών νομοσχεδίων που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια (πχ 13ωρο). Μέσα σε αυτή την ασφυκτική πραγματικότητα, γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι για το κράτος και το κεφάλαιο οι ζωές μας δεν έχουν καμία αξία μπροστά στα κέρδη των λίγων και των ισχυρών. Στο πλαίσιο της διαρκούς υποβάθμισης των κοινωνικών αγαθών και της απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής εντάσσεται και η συνολικότερη κατάρρευση της δημόσιας δωρεάν υγείας.
Τα τελευταία χρόνια το ΕΣΥ υποχρηματοδοτείται τακτικά, γεγονός που έχει άμεσες συνέπειες στην εύρυθμη λειτουργία του, ειδικότερα από την εποχή της πανδημίας και μετά, η οποία αντί να οδηγήσει στην ενίσχυση του συστήματος υγείας, χρησιμοποιήθηκε ως αφετηρία για την περαιτέρω υποβάθμισή του. Στο σήμερα, αυτή η συνθήκη μας φέρνει αντιμέτωπους με το κλείσιμο νοσοκομειακών μονάδων ή ολόκληρων υποδομών και την ερήμωση τοπικών δημοσίων ιατρικών κέντρων και επαρχιακών αγροτικών ιατρείων. Παράλληλα, όσες δομές έχουν απομείνει, υπολειτουργούν σε μεγάλο βαθμό λόγω της τεράστιας υποστελέχωσής τους σε ιατρικό, νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό, την εξουθένωση τους, την έλλειψη κλινών, μηχανημάτων, εργαστηρίων, τις ατελείωτες λίστες αναμονής χειρουργείων, ενώ η λογική του κέρδους – οφέλους έχει ριζώσει για τα καλά, όπως αποδεικνύεται με χαρακτηριστικά παραδείγματα τη θεσμοθέτηση των απογευματινών επί πληρωμή χειρουργείων και τις περικοπές της συμμετοχής του ΕΟΠΥΥ στις εξετάσεις ρουτίνας.
Παράλληλα, η υποστελέχωση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού έχει οδηγήσει στην εξουθένωση των εργαζομένων, οι οποίοι δουλεύουν υπερωρίες, συνεχόμενες ημέρες με περιόδους που κάνουν συνεχείς εφημερίες χωρίς να παρεμβάλλονται άδειες και ρεπό. Πρόσφατο αποτέλεσμα αυτής της εγκληματικής συνθήκης εργασίας αποτελεί ο θάνατος της νοσηλεύτριας, η οποία πέθανε πάνω στην ένταση της δουλειάς, εν ώρα υπηρεσίας στα επείγοντα του Νοσοκομείου Ναυπλίου. Η νοσηλεύτρια έπαθε ανακοπή και παρά την προσπάθεια του προσωπικού του νοσοκομείου να την κρατήσουν ζωντανή, έχασε τη ζωή της. Κράτος και κεφάλαιο αδιαφορούν πλήρως να προστατέψουν τους υγειονομικούς υπαλλήλους του ΕΣΥ και να θέσουν ως προτεραιότητα τη στελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων σε προσωπικό αλλά και την κάλυψη των αναγκών των νοσοκομείων σε στοιχειώδεις υποδομές.
Ακόμα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου στην υγεία αποτελεί η μεθοδευμένη υποβάθμιση του επαγγέλματος των μαιών μέσα από το νέο καθηκοντολόγιο που προσπαθούν να περάσουν, το οποίο τους αφαιρεί το δικαίωμα για αυτόνομη διενέργεια φυσιολογικού τοκετού. Αυτή η παρέμβαση στοχεύει στην κατάργηση του ίδιου του επαγγέλματος των μαιών. Από τη μία πλευρά, οι ίδιες οι μαίες υποβιβάζονται σε φθηνό και βοηθητικό εργατικό δυναμικό, στερούμενες κάθε εργασιακή και επιστημονική αξιοπρέπεια προς όφελος του ιατρικού κατεστημένου. Από την άλλη, το κράτος στερεί από τις γυναίκες των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων τη δωρεάν, εξειδικευμένη περιγεννητική φροντίδα. Η κατάργηση της αυτονομίας των μαιών εντός του ΕΣΥ σημαίνει ότι η ασφαλής και ανθρώπινη γέννα μετατρέπεται πλέον σε ταξικό προνόμιο, οδηγώντας όποια γυναίκα δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει ιδιώτη γιατρό σε έναν τυποποιημένο τοκετό με ελλιπείς συνθήκες φροντίδας και περίθαλψης.
Όλα τα παραπάνω στρώνουν τον δρόμο προς την ιδιωτικοποίηση της υγείας, όπως έχουμε δει να συμβαίνει και με άλλα βασικά κοινωνικά αγαθά. Την ώρα που το ΕΣΥ καταρρέει, η ιδιωτική υγεία ανθίζει. Η δυσκολία πρόσβασης σε μια αξιοπρεπή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στις δημόσιες δομές οδηγεί τη μάζα σε ιδιώτες γιατρούς, ιδιωτικές κλινικές και μεγάλα διαγνωστικά κέντρα. Αυτή η μετατόπιση δεν είναι τυχαία, αλλά αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα του σχεδιασμού της κυριαρχίας. Η υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος λειτουργεί ως ο κύριος τροφοδότης της ιδιωτικής κερδοφορίας, μετατρέποντας την περίθαλψη από καθολικό δικαίωμα σε εμπόρευμα.
Ως αναρχικές/οι, καταπιεσμένες/οι και αγωνίστριες/στες, αντιλαμβανόμαστε πως η δημόσια, δωρεάν και αξιοπρεπής υγεία είναι αναφαίρετο και θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε ανθρώπου, και ως τέτοιο οφείλουμε να το υπερασπιστούμε. Να συλλογικοποιηθούμε και να οργανώσουμε από τα κάτω τις ταξικές μας αντιστάσεις ενάντια στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου και τα ζοφερά τους πλάνα, να αντιπαλέψουμε την υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής προτάσσοντας την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια. Να αγωνιστούμε για την οικοδόμηση ενός κόσμου ισότητας, δικαιοσύνης, ελευθερίας, χωρίς καταπιεστές και καταπιεσμένους, χωρίς ταξικούς φραγμούς.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ – ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ – ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΟΥΣ ΣΕ ΥΠΟΔΟΜΕΣ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΕΣΥ – ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΝΕΚΡΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ – ΕΧΟΥΜΕ ΤΑΞΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ
ΥΓΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΣΤΕΓΑΣΗ, ΤΡΟΦΗ, ΝΕΡΟ – ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Ελευθεριακή Συνέλευση για την Ταξική Οργάνωση στη Βάση | ΕΣΤΟΒ
